‘Van wolken word ik rustig’

Hoe blijf je na je 60e levensjaar geïnspireerd, vitaal en aan het werk? Dat is de vraag in deze serie blogs. Met welke strategieën blijven mensen energiek, positief en productief?

 

De twee levens van Annet (67)

De loopbaan van Annet is te verdelen in twee fases. De fase van voor en tijdens haar huwelijk en de fase erna vanaf 2004. Na de MMS (weet iedereen nog wat dat was, Middelbare Meisjes School, een HAVO+ voor meisjes) wilde ze meteen aan het werk. Ze begon met wat op haar pad kwam. Na een paar jaar trouwde ze met een man die internationaal werkte. 14 jaar volgde ze hem in verschillende landen. Ze sprak vloeiend Duits en Engels. Toen ze in 1989 weer in Nederland neerstreek hielp ze hem met zijn eigen bedrijf naast de moederrol en wanneer mogelijk had ze er een baan bij.

In het dorp waar ze nog steeds woont werd ze direct actief: voor het kerkblad, een kunstatelier, als leesmoeder en bij de ziekenomroep, die later uitgroeide tot een lokale radiozender. Ze presenteert al ruim 30 jaar een radioprogramma waarin ze lokale mensen interviewt. Had je dan nooit journalist willen worden? O, nee… ze had stage gelopen bij de AVRO, o.l.v. Karel van der Graaf (toen nog gezegend met heel lang haar), maar de omroep in Hilversum dat was niks voor haar.

Wolken aangepast02

2004: scheiding

Na de scheiding ervaarde ze haar leven als een leven zonder bodem. Dank zij haar (An)netwerk in het dorp wist ze door te gaan en contacten te houden. En weer aanpakken… aan het werk. ‘Ik ben een echte secretaresse, laat mij maar organiseren, regelen en correspondentie doen.’ En dat self made, zonder Schoevers. Ze had tot haar 57e een prachtige baan als assistent van twee headhunters in een sfeervol kantoor. Toen kwam de crisis en uiteindelijk ontslag in 2009. Na een afwijzing voor een Duitstalige secretaresse belde ze naar het bedrijf en overtuigde de werkgever van haar kwaliteiten. Ze mocht meedoen en werd ten slotte tweede. Hoe dan aan werk komen in deze crisistijd? Ze kwam terecht op het makelaarskantoor van een neef. Tijdelijke contracten en weer ontslag. Daarna weer tijdelijke contracten. Eind 2014, bijna 63 jaar, liep haar laatste contract af. De werkgever durfde geen vast contract aan.

Ze belandde in de WW, had nog recht op 36 maanden, solliciteerde meer dan 150 keer, maar kreeg geen baan. Werd je daar niet bitter van? ‘Nee, ik was blij met in elk geval de WW, ik was wel bitter over het feit dat ik geen vaste aanstelling had gekregen na mezelf vijf jaar te hebben bewezen.’ Na precies drie jaar WW bereikte ze haar AOW-leeftijd.

Second life: wilskracht en autonomie

Maar het tweede leven ging gewoon door. Het netwerk in het dorp bleef ze onderhouden, ze werd oma, ze bleef bij de radio, werd vrijwilliger bij de afdeling Droomdekentjes van de Regenboogboom (‘geweldige club’) en paste drie dagen per week na schooltijd op de diverse kleinkinderen. Ze hield een strakke financiële planning bij en verhuisde naar een appartement met lift.

67 jaar zijn? O dat vind ik heel gewoon. Vroeger was dat oud, bij mij voelt dat niet zo ondanks de lichamelijke kwaaltjes. Ik houd van het leven. Voor mij is het symbool van het leven de zonnebloem, die staat voor optimisme, kracht en positiviteit. Ik ben gewoon altijd snel enthousiast en ga dingen doen. Ik leid nu het leven dat ik heel graag wil. Heerlijk dat het werken en moeten is gestopt: vrijwillig moeten voelt toch echt anders.

Wat is je motor?

Mijn motor is mijn dorp, dat voor mij voelt als een comfortabele, veilige jas. Vanaf dag 1 heb ik me aan van alles verbonden.  Na jarenlang in het buitenland te hebben gewoond ben ik nu geworteld. Ik ga hier nooit meer weg. Hier kan ik altijd weer wat doen en betekenen.

Dappere wilskracht

Annet wist niet wat ze wilde worden toen ze jong was. Ze heeft het leven laten komen zoals het zich aandiende. Op persoonlijke kracht heeft zij steeds nieuwe stappen gezet en is ze doorgegaan, ook bij de tegenslagen. Eerst complementair aan haar man,  daarna op eigen wilskracht. Een dubbel leven: een werkleven met veel variatie en pech. Gelukkig als ze een goede klik had met haar werkgever. Daarnaast een actief leven dat haar veel identiteit en plezier gaf. Positief. ‘Van mijn moeder heb ik het sociale en het doorzetten; van mijn vader de liefde voor de natuur. Hij leerde mij naar de wolken kijken. Daar word ik rustig van.’